Szczaw

W Polsce najbardziej rozpowszechniony jest szczaw zielony, natężenie barwy zależy głównie od tego, czy został wyprodukowany w gruncie, czy pod szkłem (jaśniejszy). Szczaw żółty zbliżony jest wyglądem do szczawiu zielonego, rośliny są jednak znacznie większe. Liście nie są kwaśne, przypominają w smaku szpinak. Surowie liście szczawiu mają własności orzeźwiające i pobudzają wydzielanie soków trawiennych. Szczaw zawiera stosunkowo dużo witaminy C — 45 mg, ale również rozpuszczalny w wodzie szczawian potasu, który jest niewskazany dla osób chorych na reumatyzm i artretyzm.

Tabela  Skład chemiczny szczawiu

Składniki Zawartość w 100 g części jadalnej Składniki Zawartość w 100 g części jadalnej
Woda 90,4 — 92,4 g Wapń 39,0 —98,0 mg
Białko 1,70— 2,42 g Mangan 48,0 —50,0 mg
Tłuszcz 0,30— 0,50 g Żelazo 3,90—13,0 mg
Cukrowce 3,63 g Fosfor 70,0 —72,0 mg
Błonnik 0,66— 0,70 g Chlor 67,0 —70,0 mg
  Karoteny 3,5 mg
Związki nieorganiczne 0,82— 1,90 g Witamina C 40,0 —50,0 mg
Potas 360,0 —364,0 mg  
Sód 4,0 — 4,4 mg Kwas szczawiowy 0,36 g
Magnez 40,0 — 41,0 mg

 

Dodaj komentarz